مراقبت بعد از باز کردن گچ

مراقبت بعد از باز کردن گچ

  • بعد از باز کردن گچ در ناحیه مورد نظر به دلیل خشک بودن آن قسمت بهتر است ناحیه مورد نظر را در آب ولرم قرار دهید و به آرامی ماساژ دهید این کار را بهتر است تا دو هفته بعد از باز کردن گچ به صورت روزانه انجام دهید تا زودتر بهبود یابید .

  • بعد از باز کردن گچ دوش گرفتن به مدت 15 دقیقه به صورت روزانه می تواند بسیار مناسب برای عضلات باشد.
  • برای بهبودی سریع تر می توانید از روغن زیتون و دیگر روغن های برای ماساژ در آب گرم استفاده کنید .
  • در صورت هر گونه تورم و خشکی عضلات نگران نباشید و بسیار طبیعی است موارد ذکر شده جزء عوارض گچ می باشد و بعد از مدت کوتاهی برطرف می شود.
  • بعد از باز کردن گچ قسمت شکسته شده را باید بسیار مراقب باشید این مراقبت تا 3 ماه بعد از باز کردن گچ الزامی است تا ضربه ای به ناحیه مورد نظر وارد نشود زیرا زمان می برد تا عضله شکسته شده به حالت طبیعی برگردد .
  • توصیه می شود افرادی که دچار پیچ خوردگی قوزک هستند زمان می برد که به حالت طبیعی برگردد و حدود 3 ماه بهتر است از کفش های پوتین و نیم پوتین استفاده کنند .ترمیم رباط نیاز به زمان دارد و بیماران بعد از باز کردن گچ احساس ناراحتی و درد می کنند وحدود 6 ماه طول می کشد که خوب خوب شود .در صورت درد شدید بعد از 3 ماه می توانید به پزشک مراجعه کنید و عملیات فیزیوتراپی را شروع کنید .
  • آب درمانی یکی از روش هایی است که می تواند به بیمار بسیار کمک کند تا زودتر بهبود یابند البته بهتر است افراد بعد از شکستگی با بهترین متخصص ارتوپدی در تهران خود در این زمینه مشورت کنند .
  • توجه داشته باشید عکس برداری بسیار مضر برای بدن می باشد به همین منظور توصیه می شود از گرفتن عکس برداری مکرر خودداری کنید مگر اینکه  متخصص ارتوپدی توصیه کرده باشد .

تعویض مفصل لگن

تعویض مفصل زانو

لاغری با مزوتراپی

لاغری با مزوتراپی

مزوتراپی یک روش و تکنیک جدیدی است که در آن مواد به داخل پوست تزریق می شود. اگر چه این روش هنوز کاملا شناخته نشده است،اما طرفدار زیادی پیدا کرده است. مانند هر تکنیکی، مطمئنا برای همه افرادی که تمایل به اندامی زیبا و لاغردارند، بسیارمناسب خواهد بود. هیچ گونه مانعی برای تزریق آن وجود ندارد اما پیشگیری های نسبی وجود دارد، باید تحقیق و جزئیات را با فرد برای ارزیابی وضعیت قبل از تزریق انجام شود. این روش در حال حاضر از بی خطر ترین و کم عوارض ترین ها است که نیاز به جراحی و بیهوشی ندارد. روش مزوتراپی برای افرادی که از چاقی و طاسی سر رنج می برند بسیار مناسب خواهد بود.

مزوتراپی را چه افرادی نباید انجام دهند؟

• خانم های باردار یا مادران شیرده
• افراد زیر 18 سال
• افرادی که در تزریق اولیه با عوارضی مواجه شدند.
• بیماران تحت درمان با لخته های خون یا ضد انعقاد مانند کومادین یا پلاویکس یا هپارین قرار می گیرند که آسپیرین یا مسکن های ضد درد را مصرف می نمایند.
• بیماران مبتلا به عفونت های فعال یا مزمن و حاد
• بیماران مبتلا به نقص یا کمبود ایمنی که کورتیزون یا شیمی درمانی یا استروئیدها دریافت می کنند.
• افراد مبتلا به بیماری دیابت، اسکولیت، اختلالات و ناهنجاری های گردش خون، فشار خون بالا یا بیماری قلبی و عروقی
• بیماران مبتلا به سرطان کبد یا اختلال عملکرد کبدی
• وجود سرطان در ناحیه درمان شده مانند سرطان سینه یا سرطان پوست
• بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس، درماتیت
• افزایش وزن شدید
• کاهش بیش از حد پوست
• حساسیت بیش از حد از درد یا فوبیا سوزنی
• بیماران کلیوی با توجه به نقش آن ها در برداشتن مواد باقی مانده از مواد خارج از بدن، توصیه می شود قبل از بررسی عملکرد کلیه انجام دهند.
• وجود بیماری پوستی در نزدیکی منطقه درمان
• اگزما فعال یا پسوریازیس در نزدیکی منطقه درمان

مزایای مزوتراپی لاغری چیست؟

• مزوتراپی یک روش مناسب برای لاغری با درد بسیار کم است.
• فرد بعد از این فرایند نیاز به بستری و استراحت ندارد و می تواند به فعالیت های روزمره ادامه دهد.
• این روش از بهترین روش های جایگزینی جراحی است که دوران نقاهت آن بسیار کم است.
• عوارض جانبی به همراه ندارد.
• فرایند مزوتراپی در بهبود جریان خون کمک شایانی می کند.
• این روش مناسب ترین روش برای رسیدن به فرم وتناسب اندام به شمار می آید.
• زخم و کبودی بعد از تزریق در آن وجود ندارد.

مقایسه مزوتراپی با لیپوساکشن در لاغری

درمان مزوتراپی یک راه حل غیر جراحی است که با هدف کاهش مناطق مشکل در بدن شما مانند سلولیت، وزن بیش از حد، خطوط بدن و جوان سازی صورت و گردن مورد استفاده قرار می گیرد .که از طریق دارو و تزریق های متعدد جوانسازی صورت می گیرد .
نتایج فوری کاهش وزن مرتبط با لیپوساکشن با نتایج درمان های مزوتراپی مقایسه نمی شود. لیپوساکشن تا حد زیادی موثر و سریع ترین روش در دسترس برای کاهش چربی است. با این حال، مزوتراپی ارزان تر و کمتر تهاجمی است.

مزوتراپی در مقابل لیپوساکشن

  • مزوتراپی یک روش نسبتا بدون درد است ، در حالی که لیپوساکشن بیمار بعد از جراحی احساس درد می کند.
  • مزوتراپی موجب تقریبا هیچ زخمی نمی شود، گرچه تورم و کبودی های خفیف ممکن است در این منطقه به مدت چند روز ظاهر شود. لیپوساکشن می تواند باعث بروز زخم های اعم از متوسط ​​یا شدید شود.
  • لاغری به وسیله مزوتراپی نیازی به دوره نقاهت ندارد اما بعد از لیپوساکشن بیمار باید مدتی را در بستری باشد تا خوب شود .

توجه کنید

تعداد تزریق و مقدار دارو در بیماران با توجه به نوع مشکلشان متفاوت خواهد بود.

کاهش چربی / کاهش وزن: معمولا 2 تا 4 جلسه مزوتراپی  در فواصل 2 تا 4 هفته مورد نیاز است. بسته به منطقه مشکل، تعداد روش ها می تواند افزایش یابد به طور کلی توصیه می شود برای بیماران که نیاز به کاهش چربی کمی در مناطق خاص و برای فرم گیری استفاده شود .

کاهش سلولیت: تقریبا 3 تا 4 جلسه مزوتراپی در فواصل 3 تا 4 هفته ضروری است. در حالی که درمان سلولیت حداقل از گزینه های مزوتراپی موثر است، با این حال در مقابله با درجه خفیف سلولیت موفق است.

بلفاروپلاستی پایین: 1 یا 2 جلسه مزوتراپی  در فواصل 6 هفته توصیه می شود در مواردی که درمان دوم ضروری نیست. برای بلفاپلاستی چشم ، بیمار باید قبل از این عمل کورتیزون را مصرف کند و ممکن است تورم تا 6 هفته طول بکشد.

جوان سازی صورت: 4 جلسه مزوتراپی در فواصل 2 تا 3 هفته مورد نیاز است. این یکی از محبوب ترین درمان های مزوتراپی است، به عنوان بیماران رضایت بهبود قابل توجهی در ظاهر خود را دارد .

جوانسازی پوست

لاغری با کرایولیپولیز

لاغری با کویتیشن

شستشوی زخم

شستشوی زخم

 شستشوی زخم یک جریان مداوم  مایع بر روی یک سطح زخم باز است تا موجب آبرسانی زخم و دور کردن دبری های عمقی شود و به معاینه مستقیم زخم کمک کند. مایع شستشو بدین منظور استفاده می شود که دبری های سلولی و پاتوژن های سطحی موجود در اگزودای زخم یا باقی مانده های محصولات پانسمانی که از قبل باقی مانده است را از بین ببرد. در مقایسه با استفاده از سواب و غطه ورسازی، شستشوی زخم موثرترین راه تمیز کردن محسوب می شود.
بهبود طبیعی زخم با سه فاز متصل به هم مشخص می شود: فاز التهابی، فاز پرولیفراسیون و فاز دوباره سازی.  در روند معمولی بهبود زخم، میکرو ارگانیسم های عفونی، دبری های خارجی و بافت های مرده در فاز التهابی از زخم به واسطه پاسخ های سلولی و عروقی خارج می شود.  ضعف در پاسخ التهابی بدن می‌تواند موجب به کمبود این توانایی برای فائق آمدن بر  میکروارگانیسم های سطحی زخم بشود. این می‌تواند منجر به تاخیر رگ سازی و تاخیر ایجاد بافت گرانولاسیون و نیز شروع عفونت شود. میکروارگانیسم های آلوده کننده می توانند جلوی سنتز کلاژن را بگیرند و ساختار متالوپروتئین های ماتریکس را تغییر داده ، منجر به کم بود اکسیژن در محل و جلوگیری از عملکرد  نوتروفیل و ماکروفاژ شوند.
در کنار عملکرد دبریدمان، شستشوی زخم یک مرحله مهم در آسان‌سازی روند تغییر فاز التهابی به فاز پرولیفراسیون است. این به واسطه برداشته شدن دبری های انجام می شود که می توانند جلوی روند بهبود را بگیرند. وقتی که به درستی انجام شود، شستشوی زخم می‌تواند به بهبود زخم از سمت لایه های داخلی زخم به سمت لایه های بیرونی کمک کند. شستشوی زخم همچنین می‌تواند منجر به بهبود زودتر سطح یک آبسه یا مجرای عفونی شود. هدف شستشو، تمیز کردن زخم بدون آسیب زدن به بسترزخم و کاهش خطر راندن باکتری ها به عمق بیشتر زخم است.

نکات کلیدی 

  • انتخاب یک مایع شستشوی مناسب

 انتخاب یک مایع شستشوی مناسب یک قدم حیاتی در شستشوی زخم است. محلول هایی که برای استفاده موضعی در نظر گرفته شده اند، شامل پاک کننده های موضعی، آنتی بیوتیک ها ،ضد قارچ ها و بی حس کننده ها هستند بصورت ایده‌آل یک مایع شست‌وشو باید ایزوتونیک ،غیر همولیتیک، غیرسمی، شفاف، قابل استریل شدن آسان و ارزان باشد. متاسفانه  چنین مایعی هنوز وجود ندارد. مقالات فعلی به طور کلی استفاده از نرمال سالین را توصیه می‌کنند. آنتی سپتیک ها و آنتی بیوتیک های مختلفی به کار گرفته شده اند ولی ماده افزودنی ایده آل هنوز مورد شک است .سمیت سلولی محلول باید در نظر گرفته شود. مخصوصا مایع های آنتی سپتیک مانند بتادین، کلر هگزیدین و آب اکسیژنه ممکن است برای بافت ها سمی باشند و اثرات منفی بر ترمیم بافتها بگذارند. برخی مایع های موضعی سنتی در زیر مورد بحث قرار می گیرند:

  •  نرمال سالین

 نرمال سالین یک مایع ایزوتونیک وشایع‌ترین مایع شستشوی مورد استفاده به علت ایمنی بالا و عوامل فیزیولوژیکی و کمترین میزان سمیت است یک نکته منفی آن این است که به اندازه مایه های دیگر نمی توانند آلودگی و بافت‌های مرده را تمیز کنند در مقایسه بین نرمال سالین و آب شیر آب شور میزان عفونت مساوی در بالغین و اطفال دیده شده است زمان باز کردن در سرم نرمال سالین مهم است چرا که رشد باکتری در محلول نرمال سالین از ۲۴ ساعت بعد از باز کردن درب آن  شروع می شود

  •  آب مقطر استریل

 آب مقطر تقطیر شده غیر تب زا بوده، حاوی عامل ضد میکروبی یا متوقف کننده رشد باکتری و هیچ بافری نیست. از آن معمولاً در کشورهای در حال توسعه استفاده می شود، چرا که نسبت به نرمال سالین ارزانتر است. آب استریل هیپوتونیک است و ممکن است باعث همولیز شود. همچنین به سرعت در یک پروسه جراحی توسط بافت جذب می شود، بنابراین استفاده از آن در این شرایط توصیه نمی‌شود. ممکن است در زمان استفاده از حجم زیادی از آن، سمیت با آب ایجاد کنند.

  •  آب قابل شرب

 آب قابل شرب در شرایطی که نرمال سالین و آب مقطر در دسترس نیستند توصیه می شود.  استفاده از آن مخصوصاً در شرایط امکانات کم، جذاب است. در حقیقت مطالعات کمی نشان داده اند که آب قابل شرب به اندازه نرمال سالین در کاهش آلودگی باکتریایی موثر است.

  •  مایعات شستشوی زخم تجاری

 این مایعات به صورت فزاینده ای مورد استفاده قرار می گیرند. مایعات شستشوی برای دور کردن باکتری ها و نه کشتن آنها، نتایج خوبی در مدل‌های حیوانی و زخم های اسکلتی-عضلانی بسیار آلوده نشان داده اند. به علت محتوای سورفکتانت این تمیز کننده ها، نیروی کمتری برای دور کردن باکتری ها و دبری های سلولی لازم است. بنابراین این تمیز کننده ها ممکن است  برای زخم هایی که حاوی دبری های سلولی چسبنده هستند یا زخم های نکروتیک کثیف مفید باشند. اسپری این محلول ها را می توان به صورت هدایت شده و با اطمینان و تاثیر بیشتری روی زخم پاشید. تمیز کننده ها معمولاً حاوی مواد نگهدارنده برای کاهش رشد باکتری ها، قارچ ها و کپک ها هستند تا طول تاریخ مصرف آنها را افزایش بدهد.

  •  بتادین

 بتادین یک مایع ضد میکروبی وسیع الطیف می باشد که در مقابل پاتوژن های مختلفی از جمله استاف طلایی موثر است. ولی میزان عفونت در بیمارانی که از نرمال سالین استفاده شده است و بیمارانی که از بتادین ۱% استفاده شده است ،مشابه است. یک نکته منفی این ماده سمیت سلولی آن است که برای رشد سلول و ایجاد بافت گرانوله مضر است. این مایع خشک میشود و تمایل به تغییر رنگ پوست دارد. همچنین ممکن است باعث تحریک موضعی در پوست اطراف زخم شود.

  •  آب اکسیژنه

 محلول ۳ درصد آب اکسیژنه یک آنتی سپتیک شایع برای زخم است. ولی مطالعات بسیار کمی  تاثیر آن را بر درمان زخم و اثر آنتی سپتیک آن را نشان داده است.  استفاده از آن همچنان مورد شک است. مطالعات کمی نشان می‌دهد که  آب اکسیژنه برای سلامت سلول‌ها و  بافت گرانوله  مضر است و همچنین بعضی مطالعات انسانی و حیوانی دیگر هیچگونه اثر منفی بر درمان زخم نشان نداده اند .  مطالعات مختلفی نشان داده است که به ویژه در کاهش تعداد باکتری ها بی تاثیر است. به طور خلاصه به نظر می رسد که فعالیت تمیز کننده جوشان آب اکسیژنه ممکن است به عنوان یک عامل دبریدمان کننده شیمیایی به برداشته شدن دبری ها و بافت های نکروزه از سطح زخم کمک کند. در صورت استفاده، شستشو با نرمان سالین بعد از استفاده از  آب اکسیژنه توصیه می شود. استفاده از آب اکسیژنه در زخم هایی که حاوی سینوس هستند، توصیه نمی شود.

هیپوکلریت سدیم

هیپوکلریت سدیم به صورت سنتی در درمان زخم بستر حاوی بافت نکروتیک، برای کمک به کنترل عفونت استفاده شده است. هیپوکلریت سدیم اثر ضد میکروبی و کشنده میکروب در مقابل اغلب باکتری های شایع در زخم های باز دارد. گاهی از این مایع روی  زخمهای سرطانی برای کنترل باکتری‌ها و کاهش بوی بد استفاده می‌شود. این مایع برای سلول‌های سالم و بافت گرانوله سمی است و استفاده از آن برای دوره بیش از هفت تا ده روز توصیه نمی شود.

درمان دیابت