سندرم روده تحریک پذیر

متخصص گوارش ، آندوسکوپی معده ، کولونوسکوپی

سندرم روده تحریک پذیر نوعی اختلال در عملکرد دستگاه گوارش است که  بررسی های معمول و متداولی که در ارزیابی اولیه انجام می گیرد شواهدی به نفع بیماری جسمی نشان نمیدهد. به طور معمول با علائم ممتد و یا عود کننده از درد شکم و تغییر در اجابت مزاج مشخص می شود. بیماران اغلب در دهه دوم یا سوم زندگی مراجعه می کنند اما چون سندرم روده تحریک پذیر طول کشنده است در هر سنی ممکن است تشخیص داده شود.زنان دو تا سه برابر بیشتر درگیر می شوند و نزدیک به 50 درصد بیمارانی که برای درمان مراجعه می کنند معمولاً شواهدی از اختلالات روانپزشکی مانند افسردگی یا اضطراب را نشان می دهند. علت اصلی آن ناشناخته است اما غالباً اختلال در حرکت طبیعی روده و احساسات احشایی وجود دارد.

🔹علائم  و نشانه ها

بیماران اغلب با حداقل سه ماه درد شکم به شکل طول کشنده  یا عود کننده مراجعه می کنند که با اجابت مزاج بهتر می شود یا همراه با تغییر دفع ( اسهال یا یبوست یا اسهال وببوست متناوب)یا قوام مدفوع است. علائم دیگر شامل دفع موکوس یا مخاط در مدفوع، احساس اتساع شکم یا نفخ ، تغییر در زمان عبور مدفوع در روده ها ، احساس نیاز فوری به دفع یا احساس تخلیه ناکامل می باشد. باید در نظر داشت بیماری های التهابی روده ، بیماری های ناشی از درگیری های عروق روده ، بیماری های ناشی از التهاب دیورتیکول در روده ، سرطان های روده بزرگ ممکن است علائمی مشابه داشته باشند .

🔹بررسی بیماران

در معاینه بالینی اغلب نکته خاصی وجود ندارد به جز حساسیت خفیف شکم در لمس شکم. در صورتی که حداقل 12 هفته درد شکم به شکل مداوم یا عود کننده( که با حرکت روده و دفع بهتر می شود یا تغییر در دفعات دفع را به همراه دارد  یا با تغییر در شکل مدفوع همراه است) وجود داشته باشد این تشخیص مطرح میشود. بررسی های آزمایشگاهی شامل شمارش سلول های خونی ،سنجش الکترولیت ها ، بررسی تیروئید ،آزمایش مدفوع و عکس های ساده شکم معمولاً طبیعی گزارش می شود .

🔹درمان سندرم روده تحریک پذیر

به بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر خصوصاً فرمی که با یبوست همراه است توصیه می شود فیبر بیشتری در غذا مصرف کنند و از غذاهایی که باعث نفخ می شود کمتر استفاده کنند درمان معمولاً درمان های علامتی است ، داروهای ضد اسهال  در موارد اسهال و داروهای ضد اسپاسم(ضد انقباضات غیر طبیعی) و ضد درد در روده  در مواقع درد مورد استفاده قرار می گیرند .در مواردی ممکن است لازم شود از داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب استفاده گردد به طور معمول آرام کردن بیماران و اطمینان بخشی به آن ها در مورد اینکه بیماری آن ها جنبه ارگانیک ندارد و بیماری ، بیماری عملکردی است ممکن است به درمان کمک کند .

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 2 =